Familie Kuipers

Al heel lang willen wij een nachtcache lopen. Vrijdag 8 mei moest het er maar van komen. Samen met team tomkirs en timovim92 naar Dolleman (nachtache).

Deze cache begint thuis al leuk. Vanaf de website een leuk youtube filmpje met de ontbrekende informatie voor de parkeer plek. Leuk gemaakt. Dat beloofd wat!

Het is van ons huis uit een uurtje rijden. Het navigatiesysteem stuurde ons over Zwolle. Dat is welliwaar 1 minuut sneller dan binnendoor, maar wel 35 kilometer verder.

Even een tussenstop gemaakt omdat Tom het nodig vond een, bij gebrek aan elanden, een eendtest met zijn polo te doen. Eend dood, voorruit gebarsten. Van de schrik bekomen gaan we verder richting Hoogeveen.

Eenmaal uit de auto de  uitrusting omgedaan en de lampen aan. Zelf hadden we een 400 Ansi Lumen lamp gekocht. Dat is dus een beetje te veel van het goede. Hij heeft de hele tocht op de laagste stand gebrand en dat voldoet prima.

De instructies waren duidelijk. Rode reflector, een puzzel o.i.d. Helaas hebben we door niet op te letten de eerste twee gemist. Vandaar uit verliep de tocht voorspoedig.

De waypoints (puzzels) die we daarna vonden waren werkelijk fantastisch. Het is erg jammer dat ik hier niet kan vertellen wat we allemaal tegen gekomen zijn. Tip: Neem een goede uv lamp mee en vergeet de extra batterijen niet. Wij konden nog met met het laatste restje energie de puzzel oplossen. Helaas had de lamp daarna niet voldoende power meer voor de laser die we later nog nodig hadden.

We hadden onvoldoende informatie om de laatste puzzel op te lossen. Het regent ook en dus zijn we maar zonder buit naar huis gegaan.

We komen zeker nog een keer terug om de cache te verschalken en dan de verdiende favoriet te geven. Kortom: Een echte aanrader.

Om 03:00 uur stappen we ons bed in. Zo heb je de volgende dag ook nog wat aan de cache 🙂

We hebben de smaak te pakken. De cache LotsO is niet thuis toch maar opgepakt. Omdat het lopend niet te doen is zijn we het eerste stuk maar met de auto gegaan. Samen met SwiperTheFox en El Kliko op weg. Aangekomen bij de cache waren er al twee dames aan het zoeken.

We hadden geen gps mee. Dus met de telefoon. Ik heb een Wiko Lenny. Die is dus niet geschikt voor geocachen. Vanaf nu de gps altijd maar mee naar het werk.

De cache zelf is een juweeltje.  Niet moeilijk verstopt maar erg leuk gedaan. Favorietje is wel op zijn plek. De cache is leuk, de omgeving mooi en hij is goed ingemeten. Hoewel hij wel werd gevonden door de enige zonder telefoon. Tsja, dan heb je wat meer tijd om om je heen te kijken.

Ik heb wel een foto van de cache gemaakt maar die ga ik niet plaatsen. Dat zou een super spoiler zijn.

Yes, weer een nieuwe cache on-line in de omgeving van het werk: LotsO is niet thuis. Dus snel even de benodigde tool uit mijn bureaula gepakt. Collega’s gemobiliseerd en op weg.

Helaas blijkt hij niet in de beperkte tijd die we hebben te pakken. Hemelsbreed is het slechts een paar honderd meter, maar over het pad wel een kilometer of vier.

Toen ik daar, dankzij SwipertheFox, achter kwam zagen we dat I Love Geocaching in Nijkerk op zo’n vijfhonderd meter waren genaderd. Die hebben we nog maar even opgepakt. De petling was snel gevonden door El Kliko en gelogd. Fijn dat mensen van geocaching houden en dat op deze manier laten blijken.

Tom en Kirsten hadden vandaag een ‘relatiedag’ op het werk. Altijd leuk om te zien hoe je kinderen de werkdagen doorbrengen. Dit jaar was het  goed geregeld. Leuke demonstraties en een heerlijke lunch. Mogen schieten in de sim met de nieuwe geweren. Als ik de vijand had kunnen zien was het vast nog leuker geweest. Toch weer het hoogtepunt van zo’n dag.

Op de terugweg Kirsten nog wat caches getoond die wij al gevonden hadden en nog wat opgepikt die we zelf ook nog niet hadden gevonden. De kwaliteit van deze nieuwe caches was zoals gebruikelijk weer bagger.

Als eerste Met stip op de kaart: Garderen. Een plekje bij een benzinepomp. Maar ach, dat kan natuurlijk altijd bij zo’n stip op de kaart cache. Hier was in elk geval wat aandacht aan besteed. Een beetje  hengelen met de autosleutels, en daar was ie dan. Neem dus wel iets van ijzer mee. Misschien is een magneetje ook goed.

Daarna Buurtschappen Ermelo #5 Houtdorp. Ook door onze nieuwbakken cacher snel gevonden. Niet zo verwonderlijk. Onze voorgangers hebben niet de moeite genomen hem fatsoenlijk terug te plaatsen.

Over de dijk naar huis. En daar kwamen we langs Met het OFZE-team het jaar rond #27. Deze OFZE cache was snel gevonden. Goed verzorgt maar niet genoeg voor een favoriet.

Ten slotte vlak bij huis de klamp. Omdat deze er toch ligt. En we blijven maar tegen Kirsten zeggen: ‘Er zijn echt ook wel leuke caches!’

 

In de lunch lopen we altijd een rondje. Het is in Hooglanderveen rustig wat betreft nieuwe caches. Heel wat anders dan in Emmeloord. Daar leggen ze ze volgens mij machinaal. Een nieuwe cache kunnen we niet laten liggen.

Gisteren was Peter, een vriend, collega en medecacher vrij, dus heb ik gewacht tot vandaag om hem op te pakken. Op een letterlijke steenworp afstand van ons kantoor ligt I love Geocaching in Hooglanderveen. Helaas kan ik hem vanaf mijn huidige werkplek net niet zien. Terug van de pizza-boer hebben we deze opgepakt.

Op een bekende wijze verstopt. Er was al iemand aan het zoeken. Ze had hem wel gezien maar was te klein om er bij te kunnen. Wij hebben wel lange mensen in ons team, dus hij was snel gepakt en gelogged. Helaas heb ik zelf tijdens dit hele proces een telefoongesprek gevoerd. Anderen hebben het dus voor mij opgeknapt. Ik lijk soms wel een manager 🙂

Bijna een favoriet voor deze cache.

Tsja……

Vandaag weer een cache in Emmeloord. Het is iemand toch gelukt een plekje te vinden meer dan 160 meter van al die andere caches in Emmeloord. Corrie maar even een berichtje gestuurd en die is gelijk gaan zoeken. TTF.

De cache heet Muizenfeestje.

Slecht ingemeten, matig verstopt. Kortom, tegenwoordig een gemiddelde cache.  Geen foto’s. Waarom zou ik.

Vandaag op stap geweest met zoon en schoondochter. Kirsten, onze schoondochter, had al eerder interesse getoond in geocaching. Vandaag moest het er dan maar van komen. In de auto een account aangemaakt.

Thuis aangekomen eerst maar even snel boodschappen gedaan en de BBQ aangestoken. Daarna Kirsten even ingewijd in het geocachen. Gelukkig hadden wij ook nog een paar in de buurt liggen.

Tom, onze zoon, en ik hebben ons ondertussen vermaakt met Ingress. De eerste cache die Corrie en Kirsten gingen doen  was Mozaïken, hier waren we al eens eerder geweest met alleen smartphones. Toen konden we dus niets vinden. Nu met de GPS wel. Leuk verstopt. Favorietje!

Daarna zijn we naar vogel zoekt  huis gereden. De cache was op zich snel gevonden. Ook het openen was voor mij niet  moeilijk. Dit soort sloten laat zich snel openen. Leuk gedaan, ook voor deze cache een favoriet.

Vlug weer naar huis. Ondanks het zonnetje was het toch erg koud.

Vanavond komen mijn zus met mijn zwager op bezoek. Ze zijn hier in Emmeloord voor een weekje. Normaal doen we een spelletje. Omdat zij ook fanatieke geocachers zijn besluiten we maar een paar caches op te pakken.

Zelf hebben we bijna alles al in de omgeving. Je wilt natuurlijk ook geen rapertje doen, dus dat wordt zoeken. Ons oog valt op Ingmarson’s Fourth. Een zo op het oog leuke multi.

Nadat de auto op z’n plek staat, op naar het eerste en enige waypoint. Daar aangekomen is de aanwijzing snel gevonden. Even de opdracht uitgevoerd en al snel krijgen we een nieuwe uitgebreide aanwijzing. Deze bevat 2 waypoints van de cache, ongeveer 40 meter uit elkaar. Ga voor de laatste!

We hebben ons lens gezocht. En als je dan ziet hoe groot en opvallend de cache is kan je je niet voorstellen dat we hem niet gelijk gezien hebben. Alle attributen snel gevonden en de uitvoering was appeltje eitje. Wel heel mooi gedaan. Er is goed nagedacht over de uitvoering.

Een favorietje is wel op z’n plek.

Vervolgens onderweg naar  huis nog even langs Doorzetter. De vorige keer konden we deze niet vinden. Nu met z’n vieren gezocht en weer niet vinden. Eigenlijk hadden we het al opgegeven toen ik hem zag. Nu geloof ik de logjes ‘snel gevonden’ en ‘we zagen de cache direct’ wel. Wat een blunder.

Maar dan. De logrol uit de houder halen is een hele klus. Het was best wel fris, dus met z’n vieren in de auto. Binnen no time de ramen beslagen. Toch liet een voorbij rijdende politieauto het maar voor wat het was. Eenmaal de logrol er uit en beschreven moest ie natuurlijk ook weer terug. Dat heeft net zo lang geduurd als het er uit halen. Maar, uiteindelijk gelukt!

Ook over deze cache is weer goed nagedacht. Weer een favorietje.

We sluiten de avond af met een spelletje Fase 10 Master. Dat heb ik natuurlijk gewonnen. 🙂

Zoon en schoondochter hadden zelfgemaakte lasagne staan. Corrie is een liefhebber, ik niet. Toch maar even ophalen.

Onderweg lagen er nog drie caches. Laten we deze dan toch maar even meenemen. Dat zijn:

• eindelijk weer cachen
• wijnproblemen
• De vreemde natuur

Tsja, wat zal ik er van zeggen. Niks dus.

Misschien moet Groundspeak toch maar een regel bedenken waarbij je meer dan twee caches gevonden hebt voor je er een mag leggen………

Vorige week kwam hij weer online. De Tulpenroute. Dit keer een drietal multies en een bonus. Dat zal ze leren! De moderne geocacher doet niet aan multies en zeker niet als ze langer zijn dan 1000 meter. Nou heren en dames cachers, wij hebben vandaag 153Km afgelegd voor 4 caches!

Jammer dat de tulpen nog niet uitbundig in bloei staan. Dat kon blijkbaar niemand wat schelen. De Tulpenroute gaat tegen de ‘normale’ tulpenroute in. Ik heb het gevoel dat we de helft van de route met twee wielen in de berm hebben gereden door de vele tegenliggers.

De eerste cache. Tulpenroute 1. Gelijk bij de start al problemen. Wat voor soort bomen staat hier? Nog steeds geen idee. De gok die namen was niet de goede, maar 50 meter verderop vonden we de aanwijzing.

Daarna ging het goed. Hier en daar nog een rekenfoutje of verkeerde aanname. Toch hebben we zonder noemenswaardige problemen de cache gevonden. Dit was een hele leuke overigens. By the way. Ik weet nu waar die 9v batterij voor is. Wij zijn dus aan de tweede begonnen zonder bonusinformatie.

Nr 2. Tulpenroute 2. Deze was nog maar één keer gevonden. Vreemd. Ik kan me niet voorstellen dat een hoop mensen de eerste en derde doen en de tweede laten liggen. Volgens mij meldt niet iedereen zijn ‘didn’t find’. Ook hier waren weer leuke en afwisselende waypoints. De cache is snel gevonden. Hij ligt wel in het zicht! Tussendoor nog even the happy cacher opgepakt. Leuk gedaan, maar kansloos.

Dan de derde, Tulpenroute 3. Bij waypoint 3 ging het mis. We konden de aanwijzing niet vinden. Verderop stond er iets over een gemaal en een naam. Nou zijn er in de buurt waar we waren drie gemalen. Maar geen van deze drie had een bord met de juiste naam. Dan nog maar verder lezen. Daar vonden we een mogelijkheid om toch de cache te vinden. Dat hadden we achteraf ook gelijk thuis kunnen doen. Had een hoop tijd gescheeld.

Dit laatste is wel een manco van deze drie caches. Als je goed leest kan je een hoop waypoints overslaan. Meestal is er maar een van de twee coördinaten waar je wat moet invullen.

Aangekomen op de cacheplaats op zoek. We hadden nog nooit van deze plek gehoord. Toch nog een keertje langs gaan. We konden hem niet vinden. Op weg naar de auto zagen we een ander team de cache loggen. Wat een mazzel.

Samen de bonus gegokt en op weg. Deze is leuk verstopt. Was wel even vreemd omdat we het idee hadden ons op privé terrein te begeven. Daar hou ik niet zo van. Maar dat bleek, bij navraag, niet zo te zijn.