Ik fiets graag stevig door. Corrie vindt fietsen leuk, maar niet te hard. Daarom maar eens kijken naar een elektrische fiets. Iedereen heeft het over Stella in Nunspeet.

Wat een drukte daar. En dat op een doordeweekse dag. Superglad praatje van de verkoper aangehoord en vervolgens een proefrit gemaakt op een fiets met middenmotor en eentje met een motor in het voorwiel.

De keuze was snel gemaakt. De middenmotor.

En dan denk je natuurlijk, wat heeft deze post met geocaching te doen. Tot nu toe nog niets. Maar daar komt ie: Onderweg naar huis hebben we Oosteinde opgepakt. Leuke cache, gemakkelijk te vinden.

Het weer ziet er vandaag goed uit. Corrie voelt zich goed, dus zoeken we wat caches om op te pakken. Vandaag besluiten we een rondje bij Genemuiden te fietsen en gelijk even drie stuks op te pakken in Zwartsluis.

De eerste is gelijk al geen success. De cache SZ1: De Botter laat zich niet vinden. Zoals eerder opgemerkt houden we al niet van stadscaches en zeker niet als de halve buurt je vanuit hun tuin in de gaten houdt. De hint van deze cache slaat trouwens nergens op. Dat hoort gewoon in de tekst thuis.

Vervolgens SZ3: Punter ZS 5.  De tweede liet zich snel vinden. Dus vol goede moed naar SZ2: Arembergersluis. De sluiswachter zag ons al aankomen en was op de hoogte. De nano was snel gevonden. De sluiswachter was verbaasd dat hij zwart was. Zelf had hij de metaalkleurige beter verstopt. Er lagen dus twee nano’s.

Op naar Genemuiden. Even buiten Zwartsluis viel de kracht van de wind behoorlijk tegen. Dat zou nog een zware tocht worden. De eerste (Genemuiden) lag gelijk bij de aanlegplek van de pont. De hint was overduidelijk en de cache was dan ook snel gevonden!

Als we Genemuiden verlaten zijn we al vrij snel bij Het Haventje. Hier even een boterham genuttigd. De cache was snel gevonden en gelogged.

Dan op weg naar Het Zwarte Meer. Vanaf de aangegeven parkeerplaats is het nog zo’n 700 meter over de dijk. Toch maar fietsen door het gras. Kleine versnelling en verstand op nul. Aangekomen bij een hek besluiten we de laatste meters maar te voet af te leggen. Aangekomen bij het ‘object’ kunnen we de cache niet vinden. Gelukkig zien we in de log een bekende staan en we wagen er een telefoontje aan. Op de aangewezen plek ligt helaas geen cache.

Op de terugweg kunnen we ook De Biesvelden niet vinden. We hebben het vermoeden dat deze er ook niet meer ligt. Ik zal beide op de wachtlist zetten.

De volgende op de route is De Prinsensluis. Corrie vindt dat dat best over de dijk kan. Dus ploeteren we 1,6Km door het gras. Niet de leukste bezigheid. Ik denk dat die paar kilometer omfietsen minder vermoeiend was geweest. De sluis laat zich gelukkig snel vinden.

Dus op naar Pieper “De Belle”.  Ergens in een uithoek van de Pieper ligt dit kleinood verstopt. Je moet wel een flink stuk heen en weer fietsen om deze op te kunnen pakken.

Onderweg terug kwamen we weer langs GM2: Talking Bench. En deze wordt ook niet gevonden. Zoveel plekken zijn er niet om hem te verstoppen. Maar toch…. Wel een grappig en bruikbaar stukje kunst. Wel een juiste plek om een cache neer te leggen.

De harde wind en gebrek aan conditie doet ons besluiten weer  terug naar de auto te fietsen. Dit keer met de wind in de rug terug naar Genemuiden. Net buiten Genemuiden ligt Hasselterdijk: “Zicht op Zwartsluis”. Achteraf hadden we dat beter niet kunnen doen. Met de tong op de trappers weer terug naar de Pont. Daarbij over GM1 de SAS gefietst zonder deze te zien. Jammer, gemiste kans.

Totaal 31Km gefietst.

Eindelijk is het weer zo ver. We zijn weer fit genoeg om de fietsen weer uit de schuur te halen en het geocachen weer op te pakken.

Tot nu toe is de score van 2015 welgeteld één cache. Vandaag komt daar dus verandering in. Omdat we al maanden niet gefietst en gewandeld hebben zoeken we het dicht bij huis.

We besluiten een aantal caches op te pakken in de buurt van Goënga. Geen idee trouwens hoe je dit uitspreekt.  Gelijk de eerste parkeerplaats opgereden en de fietsen van de drager gehaald.

In totaal 20 caches gevonden. Ik ga ze hier niet allemaal opnoemen. Over het algemeen zijn het geen juweeltjes. Er was er maar één waar echt aandacht aan besteed was. Dat was In kilo foar Fennatiek . Ook dit was weliswaar een kokertje, maar in elk geval mooi verstopt met een thema.

Wat mij opviel tijdens het fietsen is dat er in deze omgeving er weinig windmolens (van die hoge witte) staan. Verder zijn de Friesen beduidend minder stug dan verwacht. Iedereen groet vriendelijk.

Op weg naar huis de 20 nog even vol gemaakt. De laatste twee liggen dicht bij huis. Daar wil ik nog wel wat over zeggen. Het gaat om wellewaart 1 en wellewaart 2. Ik noem dit ‘caches leggen omdat het kan’. De caches schreeuwen uit: ‘rip mij, rip rij!’. Ze zijn nauwelijks ongezien te pakken, te loggen en weer te verstoppen. Het is hier in de weekenden, en in de zomer ook in de avonden, verschrikkelijk druk.

Gisteren had ik besloten om toch maar weer even te gaan fietsen. Afgelopen vier weken heb ik me de longen uit het lijf gehoest. Corrie heeft het nog erger te pakken. Zo erg zelfs dat ze nu al drie dagen in het ziekenhuis ligt.

Tijdens mijn fietstocht wilde ik twee caches oppakken. Het is bij één gebleven. Ik kreeg mijn hartlag maar niet laag. en heb zo’n beetje de hele tijd in de ‘Burst’ zone gezeten. Dat moet je op mijn leeftijd niet te lang doen.

Het is dus gebleven bij aan het water . Deze was vlot gevonden. Eigenlijk best wel een grappig plekje. Goed te bereiken. Gemakkelijk te vinden. Loggen kan mooi onopvallend en je kan er ook nog eens travelbugs in kwijt. Door deze combinatie van factoren toch maar een favorietje gegeven. We hebben er per slot van rekening nog 123.

Helaas geen foto dit keer.

Op de laatste mooie zondag van 2014 toch nog even een trail lopen. We zagen de serie Adventkalender 2014 al een voor een on-line komen. Het is nogal een eind rijden dus het wachten was op de laatste.

Het weer was super. Er waren meer mensen die dat vonden. Op de parkeerplaats zagen we al diverse auto’s staan met een travelbug sticker op de achterruit.

Ook waren alle lokale honden aanwezig die een rondje liepen. De meeste niet aangelijnd. Het was al snel duidelijk dat het grootste deel van de hondenbezitters zijn huisdier niet onder controle heeft.

Nu over de caches. Parkeren is niet gratis. Eerlijk gezegd is het de vier euro wel waard. Ongetwijfeld kan je ergens in de buurt gratis parkeren.

Normaal plaats ik even een linkje van alle caches. Omdat het er 26 zijn laat ik dat achterwege. Alleen een linkje van Advenkalender 2014 Bonus ga ik hier neerzetten. De trail is een ronde (11 Km) rondom een groot meer in het recreatiegebied Bussloo.  Alle caches zijn goed te vinden. Al hebben we niet alles zelf gezocht. Met zoveel geocachers in het terrein kan je zo nu en dan het logrolletje doorgeven/aannemen.

Veel caches liggen dicht bij het pad. Sommige behoorlijk in het zicht. Als het zo druk is is het moeilijk ongezien te loggen. Gelukkig was het zo druk dat niemand meer op vreemd gedrag let. Jammer dat deze serie per 1 april opgeruimd wordt. Aan de andere kant zal hij de zomer niet overleven met de aanwezige badgasten. Ik kijk al uit naar de adventkalender 2015.

Op weg naar huis nog twee juweeltjes opgepikt. VERGANE GLORIE en HET KINDERDAGVERBLIJF. Excuses voor de hoofletters, maar zo heten ze nou eenmaal. Deze twee leuke stukjes huisvlijt zijn echt leuk om te doen.

Dagje winkelen in Amsterdam.

De reis erheen was al een hele ervaring. Het was lang geleden dat we met het openbaar vervoer gegaan zijn. Het blijft ingewikkeld met die ov-chipkaart en losse kaartjes.

Eerst wilden we vanuit Lelystad met de trein. Dat is echter zo duur, daar kan ik tegenwoordig een tank van volgooien, parkeren in hartje Amsterdam en me klem eten bij mcDonalds.

Dus de auto maar in Weesp geparkeerd en het laatste stukje met de trein.

We hadden niet de intentie om caches op te pakken. We zijn niet zo van de stadscaches. Op ons programma stonden de volgende punten:

• Rijksmuseum
• Van Gogh Museum
• PC Hooftstraat
• Albert Cuyp
• Waterlooplein
• Kalverstraat
• Hapje eten

Na het Rijksmuseum hebben we het van Gogh Museum maar niet meer gedaan. Genoeg schilderijen gezien en pijn in de rug en voeten van het sjokken.

Verder ondanks de kou een leuke dag gehad. Ik blijf Amsterdam een leuke stad vinden.

En dan toch nog twee caches:

Oom Dagoberts Pakhuis en The Dark Side of Amsterdam.

Beide zijn goed te doen en onopvallend te loggen.

Vanmiddag maar even de auto gepakt. We vonden het toch te koud om te fietsen. De  bedoeling was om wat opgeloste misteries in zw Friesland op te pakken. We hebben een hele lange lijst met opgeloste misteries. En er worden er steeds meer gearchiveerd voor we ze hebben opgepakt.

Onze eerste mysterie was ‘Sterren in Lemmer‘ . Een stadscache. Deze werd snel gevonden. Een voorbij fietsende man schreeuwde nog even een hint. Dat is wel het voordeel van stadscaches. Hij was leuk verstopt. Een cache waar dus aandacht aan besteed is.

Daarna even voor de earthcache Woudagemaal. Beetje vreemd. Het waypoint lag midden op de brug. Van daaruit een mooi uitzicht naar het gemaal, maar de gevraagde informatie ontbrak. Dan maar even een wandeling naar het gemaal. Blijkbaar moet je het bezoekerscentrum in. Dat gaan we vandaag niet doen. We komen nog wel eens speciaal voor deze cache terug. Een rondleiding lijkt me ook leuk.

Vervolgens de korte multi ‘Sluizen in Lemmer #3‘. Ik weet nooit wat ik van dit soort caches moet denken. Het is een combinatie van alles, dus eigenlijk niks. Er moeten lokaal vragen opgelost worden en dan naar de cache lopen.

Op naar ‘Tony’s Totem [DFM13]‘. Leuke verassende plek. Petling snel gevonden, Op zondag erg stil. Op een doordeweekse dag zal het hier wel een stuk drukker zijn.

Onderweg naar onze volgende mysterie nog even ‘Wat ligt daar verborgen achter de dijk? [DFM13]‘ en ‘TB & COINHOTEL DE BREGGEWIPPERS‘ opgepakt. Beide goed te vinden.

En vervolgens, tegen beter weten in, een poging gedaan om ‘Disney XD [DMF13]‘ en ‘SECC: Sondels Eerste Carpool Cache‘ te vinden. De logjes voorspelden niet veel goeds. Maar ja, wat is een dag zonder ‘no found’. Waarom er dan niet even door de CO gekeken wordt is mij altijd een raadsel.

Ten slotte onderweg naar huis nog even ‘Tjasker De Sânpol’ opgepakt. Was nog wel even zoeken. En als je dan ziet wat voor behuizing het is hou je dat niet voor mogelijk. Wij zoeken nog steeds te moeilijk.

We konden het niet laten om toch even een oude bekende cache te bezoeken. Ook dit keer liet hij zich niet aan ons zien. Toch maar even contact opnemen met de CO. Wel frustrerend als je allemaal logjes ziet van mensen die hem tussen neus en lippen door oppakken. 🙂

2 november, zondag

Wat een weertje weer. Gisteren al lekker aan het werk geweest met het keukentje voor Myrthe. In de middag mijn rondje gefietst, in korte broek en t-shirt.

Vandaag toch maar even wat caches oppakken. In een grijs verleden heb ik Groendorp #04 – Tollebeek geplaatst. Door het deze is later overgenomen door RvU en door het lang wegblijven van de kunstwerken opnieuw in het leven geroepen. Dit is nu Groendorp #04 – Tollebeek (reloaded) geworden. Helaas staan de kunstwerken nu dicht bij elkaar. Een wandeling door het dorp ontbreekt.

Deze multi stond nog op ons lijstje. In eerste instantie natuurlijk even gezocht op de originele plek. Grappig om te zien dat de eens forse stapel boomstammen was vervallen tot een armzalig restje verrot hout. De cache was hier ook niet te vinden. De auto maar even geparkeerd en de vragen opgelost.

De cache bleek een stukje verderop te liggen. Althans daar leek het op. Helaas hebben we hem niet kunnen vinden.

Via een omweg terug naar de auto. Onderweg eerst naar Tollebekerbos I. Het is niet onze dag vandaag. Deze konden we niet vinden. Omdat het laatste logje ook een ‘niet gevonden’ was hebben we niet al te lang gezocht.

Op naar Tollebekerbos II. Deze werd gelukkig wel weer gevonden. Mooie behuizing.

Daarna nog even naar Ens. Daar lagen nog twee vlotte rapers. Ingmarson’s Seventh als eerste. De aangegeven parkeerplaats maar even genegeerd en de auto in het dorp geparkeerd. Die 50 meter extra is ook niet erg. Je moet voor deze cache de N352 oversteken. Of natuurlijk in de berm parkeren. Niet handig. De cache maakt een hoop goed. Leuk verstopt! En ook nog een grappige locatie. Favorietje!

En als (bijna) afsluiter Ingmarson’s Sixth. Weer leuk gedaan. Deze manier hebben we al eerder gezien. Maar toch fijn dat er nog mensen zijn die aandacht aan hun caches besteden. Favorietje voor de moeite.

En tot slot zijn we nog even langs Doorzetter gereden. In tegenstelling tot alle optimistische logjes zagen wij niet wat de bedoeling was. Dat is frustrerend. We hebben hem bewust (nog) niet als ‘not found’ gelogged. We gaan het nog een keer proberen als we een betere dag hebben.

Zaterdag 25 oktober

En dan is het weer weekend. En ook nog eens een lang weekend.
Van een collega had ik van een bordspel gehoord dat me wel leuk leek. Concept heet het. Dus op weg naar de Spellenwinckel in Amersfoort. Onderweg nog even naar de Ikea voor wat onderdelen van het te maken keukentje voor onze kleindochter.
Aangekomen in het Centrum van Amersfoort nog even wat caches oppikken.

Vanaf de parkeerplaats liepen we al langs de Amersfoortse kei. Die was voor de terugweg. Als eerste ‘Jeka’s BSC 2‘. Wij hebben het niet zo op stadscaches. Deze was mooi verstopt en kon zonder schaamrood op de wangen snel worden bijgeschreven.  Favorietje is op z’n plek.

Nadat we de inwendige mens versterkt hebben op weg naar de winkel waar we voor kwamen. Het spel was snel gevonden. We konden ons gelukkig inhouden. Het is bij dit ene spel gebleven. We moeten nu al ruimte maken in de kast en besluiten welk spel we voorlopig weer op zolder opbergen.

Eenmaal weer buiten twee caches op een steenworp afstand: ‘Poppetje‘ en ‘Jeka’s BSC 3‘. Poppetje is een Virtual Cache. In dit geval een soort Earth cache. Appeltje eitje, een snel puntje. De mail gelijk maar vanaf de mobiel verstuurd. Jeka’s BSC 3 was weer netjes verzorgt. Vlot gevonden door Corrie (as usual). De GPXMAP 62st is een stuk sneller en nauwkeuriger dan de Oregon 600.

Tsja, wat nu. Het weer was nog steeds goed. Dus toch nog maar een paar extra caches. Achtereenvolgens ‘Jeka’s BSC1‘, ‘Met STIP op de kaart … Amersfoort en ‘De Kamperbinnenpoort‘.

Jeka’s BSC 1 was helemaal gemakkelijk. Er stond al een ander team, naam niet onthouden, en we hebben snel het logrolletje beschreven. Met stip op de kaart kon gelukkig stil gelogged worden op het splinternieuwe logrolletje. Ondanks de rondleiding ter plekke.

Bij de Kamper binnenpoort  kwamen we de CO (LotSO) tegen. De cache was dan ook snel gevonden. Na het uitwisselen van ervaringen zijn we vertrokken naar de auto.

Zoals eerder vermeld moest de  De Amersfoortse Key – Earthcache nog opgelost worden. De vragen waren niet al te moeilijk en een foto lukt ook nog wel.

Onderweg naar huis is het moeilijk om nog wat op te pikken. Dit is onze dagelijkse route en tijdens het carpoolen pakken we nog wel eens iets op. Dus maar even om via Zeewolde om De stille kern II “we wachten in spanning af” te pakken. Mooi verstopt. Ook hier deel ik weer een favorietje uit. Ik heb er nu nog 121 over.

Zondag

Eerst maar even mijn rondje fietsen. Dat was al weer twee weken geleden. Het leek Corrie een goed plan om de serie Compjuter crash op te pakken. Deze mysteries waren al een poosje geleden opgelost.

Tsja. Een nietszeggend stuk bos. De eerste Compjutercrash Random Access Memory werd niet gevonden. Het nadeel van deze serie is dat er geen geocecker en geen hint is. Dus niet te lang zoeken. Wellicht heb je de foute oplossing.

Geen nood. Op naar de tweede: Compjuter crash – Blue Screen. Deze werd vlot gevonden. Tsja…..Heb ik hier zo lang voor moeten puzzelen en een stuk met de auto gereden?

De volgende twee  Compjuter crash – Universal Serial Bus  en Compjuter crash – De Harddisk werden weer niet gevonden. Bij de laatste hebben we vast de verkeerde coördinaten. Als je de meest gevonden datum gebruikt komt er een niet bestaand coördinaat uit.

De laatste van deze serie, Compjuter crash – De Floppy drive  werd weer snel gevonden. Hoewel beide gps-en een afwijking van 12 meter hadden. Het logrolletje was super nat.  Maar even gemeld als ‘needs maintenance’.

Geen serie om over naar huis te schrijven. Vreemd, want de CO is er als eerste bij om de reviewers te vragen een cache off-line te halen als deze in zijn ogen niet te vinden is…….

Dinsdag

Deze week hebben we een chalet geboekt in de Ardennen op het Parc Les Etoiles in Blaimont.

Alleen dinsdag zou het mooi weer zijn, dus  stond een trail op het programma. Op zoek naar een parkeerplaats kwamen we een multi tegen met een GCVote score van 5!
Na het openen van deze cache bleek dat deze ook nog eens in het Engels was. Helemaal mooi. Wij kunnen geen van beide Frans en vooral tijdens een multi is dat lastig.
Dus op naar Givet en voor Moria: The return (GC22FB4). De logjes waren allemaal positief en dat was terecht. Een wandeling door een oud fort. Het hele fort is overwoekerd door bos. Onder de grond zijn echter nog veel gangetjes. Een daar maakt deze cache goed gebruik van. En goede zaklamp is dus wel aan te bevelen.
Daarna nog even de stad in. We hadden wat meer van Givet verwacht. De multi door de stad, Givet cote ville (GC43T6A) leek goed te doen maar niet bijzonder. Ons Frans is niet goed en blijkbaar hebben we iets niet goed begrepen. De eindcache werd niet door ons gevonden. Onderweg nog twee rapertjes (GC43T2N en GC32ANE) opgepakt.
Voor vrijdag stond GC40 op de lijst. Maar omdat we toch in de buurt waren hebben we deze ook maar gedaan. We hadden ons er, gezien het aantal favorieten, veel van voorgesteld. Het bleek echter een full-size minutiekist te zijn aan de rand van de weg. Toch een favoriet gegeven voor de leeftijd van deze cache.

Woensdag

Tegen alle verwachtingen in een strakblauwe lucht. Vandaag stond Namen op het programma. We zijn niet zo van de stadscaches. Twee caches (nano’s) geprobeerd maar niet gevonden. We hadden ook geen kaarten. De OSM map van België houdt hier op. Het was gigantisch druk en dan voelen wij ons al snel niet op ons gemak.

Geluncht in de stad. Ook al geen succes. Het eten was flauw en lauw. Dus niet bij Le Must gaan eten!

Ten zuidoosten van Namen lagen een aantal trails. Om toch wat te kunnen doen, op weg naar deze caches. Onvoorbereid is het niet te doen :). Het zijn geen echte trails en 500 meter hemelsbreed kan best wel eens 2 km lopen zijn.

Donderdag

Alweer de laatste dag. En wonder boven wonder weer droog! Op naar Dinant. Eerst een bezoekje aan de grot van Dinant “La Merveilleuse”. Leuk om te doen. Beetje warrige gids die niet alle vragen kon beantwoorden.

Op weg naar de camping zagen we een trail in beeld komen. Het was nog vroeg dus dat moest lukken. 14 caches (Molignée). Tsja, en dan is het klimmen door de modder. We waren best wel moe. Alles wat snel opgepakt kon worden hebben we gedaan, de rest laten liggen.

Als je deze wilt doen, en hij is echt de moeite waard, begin dan op tijd.