Om toch uit de luie stoel te komen vandaag gaan we drie openstaande labcaches in Emmeloord oppakken. Het zijn achtereenvolgens:
Een wandeling langs kunst op kniehoogte. De vragen zijn goed te doen. Ik probeer nog wat Ingress te doen, maar dat houdt alleen maar op.
Emmeloord vroeger en nu. Deze is iets lastiger, maar goed te doen.
Kerken in Emmeloord Met google maps navigeren op de fiets is nog niet perfect. Corrie weet de weg beter. Met ‘keer hier om’ en ‘sla links af’ en rechtdoor fietsen komen we er toch. De vragen kunnen snel opgelost worden. Alles is duidelijk
Terug thuis maar weer op de bank en Sprites vangen in Fortnite.
Eindelijk weer een bericht. Een jaar gemist. Misschien ga ik onze geocache avonturen nog achteraf kort toevoegen.
We zijn een weekje naar het Landal park Village l’Eau d’Heure geweest. Dit park bevindt zich in België, tegen de Franse grens aan. Het ligt aan de oever van het grootste stuwmeer van België.
Maandag 1 juni
We vertrekken om 10:00 uur. Het is in totaal ongeveer 4 uur rijden. We verwachten natuurlijk wel wat vertraging onderweg. Het is ten slotte maandag.
Onderweg eten we een hamburger bij de Quick in Schoten. Dit was ons eerste bezoekje aan de Quick. Het is dan altijd zoeken wat ze hebben en hoe het er uit ziet en smaakt. Het viel niet tegen. Zeker net zo lekker als een McDonalds.
We vervolgen onze weg en zo arriveren we rond vijf uur in de middag op onze bestemming. Inchecken verloopt vlot. In de receptie spreken ze goed Nederlands. We krijgen een informatieboekje en de weg naar ons chalet wordt uitgetekend. Lekker dicht bij de receptie/winkel. We doen wat boodschapjes voor de avond en gaan ons installeren. Het is een huisje waar honden zijn toegestaan. Er is flink met geurspray in de rondte gespoten. Maar even afwachten of we morgenochtend hond ruiken.
We willen even wat drinken en eten bij Le Coeur. Helaas. Om vijf uur gaat de keuken dicht, dus niks te eten. De cocktailmaker is stuk, dus ook geen cocktail. En ze gaan sowieso om zes uur dicht. Dan maar even een biertje en een wijntje en maar wat meenemen uit de parkshop.
Dinsdag 2 juni
Eerst maar even boodschappen doen. We gaan naar de Spar in Froidchapelle. Een kleine maar gezellige supermarkt. Nadat we de boodschappen in de auto hebben gezet, zien we dat er een multi in het dorp ligt. ([TdW] H.36 Froidchapelle) We starten vol goede moed. Bij het eerste waypoint lopen we al min of meer vast.
Probeer hier maar eens een volledig jaartal uit te halen.
Alle waypoints zijn rond de kerk. Helaas worden de vragen er niet gemakkelijker op. Zelfs met google translate komen we er niet uit. We geven het na drie waypoints op.
We rijden nog wat verder naar het zuiden en pakken Circuit des chapelles et potales # 089 op. Daarna houden we het voor gezien en gaan weer terug naar ons huisje.
Na de lunch gaan we beginnen aan de serie [APL20] – GH## Le Croco en vadrouille. We starten halverwege. mooiweerfoto enbenoemen dat we onderweg hebben gebeld met de jarige Yara en hebben gezongen We kunnen hem niet afmaken. Ze zijn lastig verstopt. Als het weer gaat regenen gaan we terug. We warmen de lasagne op en kijken nog wat tv.
We kregen nog bezoek van een zwerfkat. We hebben hem wat brokjes kaas gegeven. Zij zou de dagen daarna (behalve donderdag) elke avond bij het raam zitten. Hopend op wat eten. Omdat kaas niet zo gezond was heb ik een blikje kattenvoer gekocht.
Woensdag 3 juni
Corrie is jarig! Helaas is de hele dag regen voorspeld. In de auto en op weg naar Couvin. Daar is een soort verzameling van allerlei winkels. We gaan ook de stad even in en daar blijkt een weekmarkt te zijn! We kopen wat worst en kersen. Dan zien we een Labcache: ‘Le vieux Couvin. Deze is goed te doen omdat het allemaal meerkeuzevragen zijn. Hij voert ons langs wat mooie plekjes in Couvin.
We gaan ’s middags verder met de eerder genoemde serie. De caches zijn niet leuk, de omgeving is ook niet bijzonder. Na zes caches mis ik mijn sleutels. We fietsen dezelfde weg terug maar zien ze niet liggen. Dat kan ook niet, ze zitten namelijk nog in de deur.
We gaan (weer) niet koken en eten bij Iwago 66 op het park. Lekkere hamburger met vlaamse frieten. De porties zijn zijzonder groot. Als toetje nog een lekker ijsje.
Donderdag 4 juni
Het zou weer een regenachtinge dag worden. Thuis heb ik een route van zo’n 150 km via myroute gemaakt. We gaan deze maar rijden. Het is een hele leuke route geworden. Ik had de route wel nagekeken, maar bij routepunt 17 gaat het even mis. We missen een afslag en omdat we geen internet hebben wordt de route niet goed opgepakt. Na wat gedoe keren we weer op het juiste pad en kunnen we doorrijden.
We lunchen bij Restaurant l’aulnet. Dat is echt een aanrader. De porties zijn heerlijk (groot). We hebben ’s avonds nog steeds geen trek.
Voorgerecht
Vrijdag 5 juni
Vanochtend zal het mooi weer zijn. Na het ontbijt gaan we met de auto richting de kleine dam om daar een route van 8 kilometer te lopen. De route heet [APL20] – G## L’eau d’heure Ry jaune. We hebben de logjes gelezen en getwijfeld of we hem konden fietsen. Achteraf maar goed dat we dat niet hebben gedaan. De route is mooi. De caches wat minder. Sommige zijn niet te vinden. Sommige zijn op onze leeftijd niet te doen. In totaal hebben we 21 van de 29 caches gevonden. Als bijvangst hebben we En route vers la Sambre! nog opgepakt.
Zaterdag 6 juni
We hebben een labcache gezien met 10 stops. Bijzonder. Die gaan we doen. En wel helemaal met de fiets vanuit het Park. Deze labcache heet Petit patrimoine au Pays des Lacs. De tien punten liggen bij markante punten in de gemeente. Bij een van de punten moesten we een bordje ontcijferen en de betekenis als antwoord invoeren. Het bordje was hals verweerd. Met AI konden we de tekst ontcijferen. Toen we op de fietst stapten om verder te gaan zagen we een compleet nieuw bordje aan de voorkant van de waterpomp.
Na deze labcache zagen we er nog een in de buurt: Walcourt a travers les ages. Een gewone vijfpunter in Walcourt. Ook deze is goed te doen.
Ondertussen is het al laat geworden. We gaan dus snel terug naar het park. Helaas begint het steeds harder te regenen. De accu van mijn fiets gaat snel leeg en ik moet over op ECO modus. Dat merk je echt als je heuvel op moet. Hemelsbreed is het niet ver, maar het fietspad volgt de grillige oever van het meer.
’s Avonds lekker pizza gegeten. Het was een speed-diner. We mochten een uurtje zitten op een plek die gereserveerd was. Na drie kwartier kwam de pizza. Even dooreten.
Zondag 7 juni
Laatste dag alweer. We gaan de Grotten van Neptunus bezoeken. Kaartjes (60+) online gekocht. Leuk om te doen. Verwacht geen al te spectaculaire professionele lichtshows, maar het is leuk opgezet.
’s Avonds eten we in Le Coeur. Niet echt bijzonder, maar goed te doen.
Maandag 8 juni
Het zit er al weer op.
Het standaard ritueel. Bed afhalen, spullen inpakken, afval weggooien. Auto inpakken, fietsen er achterop en gaan.
We gaan nog even langs een Boulangerie, chocolatery Coussens-Masy et fils. Heel klein winkeltje met geweldig gebak en chocolade producten. Helaas werden onze pinpassen geweigerd. We hadden wel contant geld maar kwamen EUR 2,50 te kort. We mochten met wel meenemen voor het geld dat we hadden. Ze hadden een bijzondere manier van koekjes inpakken. Ze werden op een kartonnetje gelegd op een groot stuk papier. Dan werd er een strook karton van een rol gescheurd en deze werd als een hoepel om de koekjes gedaan. Dan werd het papier er overheen gevouwen. Briljant!
We hebben de mysteries van de Graanrepubliek opgelost. De meeste zelf, voor een paar moesten we wachten op Geoleaks.
We besluiten om mijn lange weekend te gebruiken om in elk geval deze trail op te pakken. Hij is ongeveer 65 kilometer lang. Dat redden we niet in één dag. We boeken twee nachtjes bij een B&B in Vledderveen: Vledderstee. We kunnen er tussen vier en vijf terecht. We vertrekken op tijd van huis om ook op zaterdag nog een trail te doen. Corrie stelt voor om Helikopter te doen. Deze is slechts 17 km lang. Natuurlijk stel ik dan de navigatie in op een parkeerplaats bij de Mono Trail. Die is 35 km! Ach, met een beetje geluk is deze ook wel te doen.
De Mono Trail is leuk. de caches zijn goed te vinden en de route is leuk. Als we weer in Stadskanaal komen ben ik helemaal de weg kwijt en heb geen idee waar de auto staat. Deze keer ben ik vergeten om een waypoint te zetten. Gelukkig weet Corrie het wel en komen we toch bij de auto aan om op tijd bj de B&B aan te komen.
Eenmaal welkom geheten blijkt dat het communiceren via Booking.com niet werkt. Het is niet doorgekomen dat we ook ontbijt willen. We gaan nog maar even boodschappen halen in Stadskanaal. Als we weer terug zijn gaan we op de fiets wat eten bij de Griek.
Delphi Stadskanaal
Met een volle buik hangen we wat op de bank en zien we het dameselftal verliezen van Frankrijk. We willen wel eerder gaan slapen maar durven pas naar bed als de accu ’s van de fietsen vol zijn.
Zondag
We zijn op tijd wakker. Het bed ligt heerlijk, maar het is altijd even wennen, een ander bed. We hebben wel onze eigen kussens mee. Dat scheelt al wat. We zetten de fietsen achter op de auto, voeren het coördinaat van de parkeerplaats in en gaan op weg. Als waze aangeeft dat we op de bestemming zijn aangekomen staan we in de middle of nowhere. Dan maar ouderwets met de kaart op CGeo: naar de parkeerplaats navigeren.
Het begint goed, NR 1 kunnen we al niet vinden. Dan een paar wel en Nr 5 en N7 7 weer niet. We kunnen ook niet lang blijven zoeken. Ik heb uitgerekend dat we er ongeveer 8 uur over gaan doen als we maximaal vijf minuten zoeken. We hopen op 75 caches.
Onderweg komen we team jopie1234 nog tegen. We fietsen een stukje samen op. Dat is wel gezellig. Bij 32 scheiden onze wegen. Hij is niet te vinden en wij moeten verder. Zij zoeken nog even door. Later halen ze ons weer in als wij zitten te lunchen bij een rustpunt.
We vinden er best wel veel niet. Daardoor missen we ook de B van de bonus en die kunnen we dan ook niet gaan zoeken. Al met al vinden we, inclusief bijvangst, 92 caches. We hebben 64 kilometer gefietst en, jawel, we hebben er 7 uur en 58 minuten over gedaan.
Slaper
We eten een patatje en gaan weer naar het appartement. Daar doen we nog een paar spelletjes backgammon voor we het bed in duiden.
Maandag
Vandaag hebben we geen zin om nog een trail te fietsen. We gaan boodschappen doen bij de Kaufmarkt in Meppen. Onderweg naar huis pakken we nog één cache op. We doen nog twee andere pogingen, die kunnen we niet vinden of het is er te druk……
Vandaag blijven we dicht bij huis en gaan we de trail Doeks uut Hasselt op de fiets fietsen. Een korte trail door een verrassend mooie omgeving. De uiterwaarden liggen er mooi bij. Ook het landelijk gebied is mooi. Ik zou hier best wel willen wonen. Wat een rust.
We beginnen aan de korte trail In memorium Scott zijn rondje. Lastige caches. We kunnen ze dan ook niet allemaal vinden. De bonus laten we dan ook maar liggen omdat we niet alle getallen hebben en een gok ons naar een vreemde plek brengt. Ook nu pakken we nog wat op onderweg: De Dedemsvaartse nano en Al wir zo’n skon Plekske. We sluiten af met Korenmolen de Zwaluw en rijden vervolgens weer naar huis.
Uitgezonderd de bonus van de Doeks zijn het geen bijzondere caches. Daarvoor hoef je dus niet af te reizen naar Hasselt. Wel voor het leuke stadje en de mooie omgeving.
We hebben voor dit weekend een huisje gehuurd bij Landal de Vlegge. We zijn op tijd vertrokken. Voor we het het huisje betrekken doen we de ‘I Love bier’ trail.
We parkeren de auto in Tubbergen. Bij de eerste cache aangekomen staat daar al een stel te loggen. We besluiten de route andersom te doen om niet steeds achter elkaar aan te hoeven fietsen. Terug in Tubbergen pakken we eerst nog even een terrasje.
Zonnetje……
Alle punten zijn heel goed te vinden. De route is leuk. Enkele caches zijn leuk in thema uitgevoerd. Natuurlijk pakken we nog een paar ‘oprapertjes’ mee. Geen van allen bijzonder. Om vier uur melden we ons bij de receptie en nemen we intrek in ons huisje.
Eindelijk hebben we de hele trail Uil…… opgelost. De meeste zelf en een aantal via gcleaks.
Via google maps zoeken we een parkeerplaat in het centrum van Rottevalle. Als we de GPS-en starten staan de caches er niet op. Wat we ook proberen, zowel Corrie als ik krijgen geen caches geladen met ‘live geocaching’. Corrie heeft op een gegeven moment de eerste van de serie en we gaan op weg.
Rotganzen (als je goed kijkt)
De eerste is meteen al een probleem. Je hebt water nodig. We hebben wel wat water mee, maar dat willen we niet spenderen aan deze cache. Ik probeer nog wat water te pakken met de deksel van de goodies-doos. De helling naar de sloot is te steil. Dat wordt zeker een nat pak!
Voor de tweede hebben we satéh prikkers of zoiets nodig. Die hebben we ook niet bij ons. Dit, het water en het ontbreken van caches op de GPS doet ons twijfelen of we nog wel verder willen. Gelukkig past onze oprolbare prikstok onder in de buis en kunnen we deze toch nog loggen. Ondertussen is het mij gelukt om de serie op mijn gps te krijgen. We gaan dus toch maar door.
Nou blijkt de rest dus gewoon een petling te zijn. De route is erg mooi om te fietsen. Halverwege pauzeren we even en genieten van een heerlijk zonnetje. We doen ongeveer de eerste helft van de route.
Als we bijna bij de auto zijn hebben we nog water over en pakken we de eerste van de dag nog even op.
Met dit mooie weer kan je niet thuis blijven. Corrie moet helaas deze ochtend werken. Ik doe de voorbereidingen. Laden caches, eten maken voor onderweg, fietsdrager op de auto etc….
We parkeren de auto op de carpoolplaats in Wolvega. Het vinden van de route naar de eerste caches is de grootste uitdaging van de dag. We doen een deel van de ‘Een kadootje van Sinterklaas’ serie. De caches hangen voor een groot deel in het zicht. Alle logrolletjes zijn vol en verkruimeld. De route is ook nog eens niet bijzonder. Per 1 maart gaan ze in het archief. Dat wordt ook hoog tijd.
Lekker weer een lang weekend. Corrie stelt voor om spontaan een hotel te boeken om wat gemeentes in Zuid-Holland te bezoeken. Ik begin meteen met het maken van een route en Corrie zoekt een hotel uit.
Het wordt van der Valk in Sassenheim. Eigenlijk we te veel noordelijk. We gaan er toch voor. We vertrekken lekker vroeg. Het zal de hele dag regenen. We nemen voldoende kleding mee om ’s avonds droog te kunnen eten. Na een rit van anderhalf uur door de regen komen we bij 17# Welkom in Gorinchem aan. We parkeren de auto op een oprit, auto uit, loggen (met stempel) auto in en op zoek naar de volgende. En natuurlijk moet er net op dat moment iemand het terrein op. Op zondagochtend, in de dikke regen.
Na een irritante ‘not found’ moeten we even switchen en doen we Binnendams serie B. Die is even zoeken in de bosjes. Gelukkig heb ik een oude maar waterdichte jas aan. Op naar Sliedrecht. Daar pakken we Sliedrechts monument: Dijksynagoge op. Glibberend naar beneden in de nog steeds stromende regen. Verstopt achter een hekje pakken we Papendrechtse Wielen en Walen 1: ’t Waaltje op.
We komen nu steeds meer in de echte randstad. We moeten ons wel neerleggen bij het zoeken naar voortuincaches. We moeten ons maar even over onze schroom heenzetten.
Info parkeerplaats Edisonweg ligt net buiten Alblasserdam. Deze is pittig Een klein kokertje in een boom gestoken. Netjes hoor! De verkeersbordcache Hendrik-Ido-Ambacht, Waterbusplein wordt snel gevonden. Voordeel van op zondag cachen is dat je al snel bij een bedrijf kan parkeren. Ruimte zat.
Op dit moment komen we tot de conclusie dat we de route moeten veranderen en keuzes moeten maken. We gaan het niet redden in twee dagen. Het is veel omrijden en door de bebouwde kom. We maken weinig kilometers per uur. Met STIP op de kaart…Zwijndrecht.: Parkeren bij de cache. Even zoeken. Magneetdoosje achter regenpijp. En weer verder. Tot nu toe nog geen echte voortuincaches. H.D.M #2 ligt ook in een parkje. Door het verschrikkelijke weer is het hier ook rustig. Even snel HW #053 Knooppunt onderweg naar Hellevoetsluis. Een flink stuk rijden.uitzicht op het haringvliet 14 was een stukje lopen. Het uitzicht was niet bijzonder. De harde wind en regen maakte het ook niet aantrekkelijk om nog even rond te blijven hangen. Vlug de auto weer in en op naar de laatste cache van vandaag Minibieb Poortugaal. Dit was de eerste minibieb van deze twee dagen. Morgen zullen er meer volgen. Ze zijn gemakkelijk te vinden.
Op naar het hotel. Na een hartelijk welkom eten we wat in het hotel. We zijn te moe om nog weer te gaan rijden. We liggen om half tien in bed om nog wat tv te kijken. Maar daar komt het niet meer van. Ook het onderweg gekochte kaartspel blijft in de verpakking.
Toetjes…..
Maandag
Omdat we heel vroeg zijn gaan slapen zijn we ook vroeg wakker. We kunnen pas om half negen ontbijten en doen lekker rustig aan. We plannen de route voor vandaag.
Na een lekker ontbijt vertrekken we weer naar het zuiden. Als eerste doen we Sam gaat vissen aan in oegstgeest. Snel gevonden, niet bijzonder. Verder maar weer.
Corrie gebruikt ‘mijn’ auto vaak voor haar werk. Dat zijn allemaal korte stukjes, de auto wordt nooit eens lekker warm. Ik werk thuis, dus er worden helemaal geen afstanden meer mee gereden. Dat vind een diesel niet lekker. Nu blijft de Opel steeds zeuren dat het roetflilter gereinigd moet worden: ‘Rij door!’.
Vandaag gaan we maar even een stukje rijden. Om het nuttige met het aangename te combineren gaan we een paar Lab Caches lopen in Enkhuizen. Even de motor warm rijden om vervolgens in de vierde versnelling naar Lelystad te rijden. 15 minuutjes boven de 3000 toeren. Dat moet voldoende zijn.
Ondanks de lock down en het feit dat het zondag is, is het nog niet gemakkelijk om een parkeerplek te vinden. Als de auto eenmaal staat gaan we op weg.
We doen ‘Enckhviser Gevelversieringen’ en ‘Bijzondere straatnamen in Enkhuizen’ als eerste en paralel te doen. Beide zijn goed te doen. Soms moeten we wat langer zoeken, maar dat hoort er bij. Enkhuizen is een mooie stad om doorheen te lopen. Jammer dat alles dicht is. Toch weten we nog een heerlijk kopje koffie te scoren bij Het Coffy-Huys. Gelijk maar even een pondje bonen meegenomen. Uitstekend bakkie koffie gedronken.
Nadat we de eerder genoemde hebben afgerond blijkt dat ‘Monumenten of Enckhuizen’ er nog wel achteraan kan. Per slot van rekening zit ik nog niet aan mijn 7.500 stappen. Ook deze is goed te doen als je goed leest. Even worden we op het verkeerde been gezet als er om een jaartal wordt gevraagd. Net als we willen opgeven herinner ik me ineens dat we dit eerder hebben gehad. En ja hoor, toch nog af kunnen ronden.
Doel: Labcache in het Waterloopbos. Helaas in Marknesse worden we al omgeleid. We durven een weg met ‘alleen bestemmingsverkeer’ niet in te rijden. Er is nog een andere weg naar het Waterloopbos. Aangekomen bij de rotonde voor Vollenhove blijkt ook deze niet toegankelijk te zijn.
We vervolgen onze weg richting Zwartsluis en besluiten met het pontje naar Genemuiden te gaan. Daar zijn we eigenlijk nog nooit geweest. We lopen Een stukje van het Genemuider verleden. De punten kunnen door elkaar worden gelopen en we zien een andere kant van Genemuiden. Mooi om te doen.
Terug bij de auto is het nog lekker vroeg. We eten uit de Airfryer vanavond. We hebben dus nog ruim de tijd om nog wat te lopen in Kampen. Parkeren is een uitdaging. Mede door het lekkere weer is het heel druk in Kampen. We kunnen gelukkig nog net een plekje vinden om de auto te parkeren.
Als eerste doen we Voorwaarts – mars….. militair verleden van Kampen. Hier ben ik al eens in m’n eentje aan begonnen. Het was toen slecht weer. Nu maken we hem even af. Het is een forse wandeling, helemaal naar de andere kant van Kampen. In de labcache word weinig informatie gegeven over de punten. Aan een kant best wel jammer. Maar laten we eerlijk zijn. Als er veel tekst is, lezen we het ook niet.
Terug naar de auto kunnen we mooi Kamper kroegentocht meenemen. Ik voel mijn voeten al aardig en deze moet ook nog eens op volgorde worden gedaan. We kunnen niet in een rechte lijn naar de parkeerplaats lopen. Als je er een beetje op let zie je dat Kampen heel veel kroegjes en restaurantjes heeft. We lopen door voor ons bekend terrein terug naar de auto.
