Familie Kuipers

In de buurt van Bordeaux, bij Montussan, ligt een korte wandel-trail. Deze is ongeveer 12 km lang en bevat 13 geocaches. Ook deze trail is door Calimero33 gelegd. We weten dus wat ons te wachten staat.

Parkeren is geen probleem. Wel op de aangegeven parkeerplaats, maar vlak bij nr 13 is een mooie grote parkeerplek waar je met een beetje geluk je auto in de schaduw kan parkeren.

Op weg naar Lo Camin – 01 – Les Vignes. Deze was snel gevonden. Het bleek dus al dat we ditmaal niet alleen naar de zwarte buisjes moesten zoeken.

De temperatuur steeg al snel weer ver boven de 30 graden. De standaard verstopmethode is ver van het pad tussen de bramen.  Al vrij snel hadden we het wel gehad met al die stekels. Bovendien werd het te warm om nog goed na te kunnen denken.

We besloten dus om alleen de gemakkelijke caches te pakken en niet te veel tijd te besteden aan zoeken. We zijn zo op een score van 7 van 13 gekomen.

Toch is deze trail een echte aanrader. Mooie en vooral rustige omgeving. De route is duidelijk aangegeven. Probeer ook niet een shortcut te zoeken tussen de caches. Het resultaat zal zijn dat je veel verder loopt.

Vandaag zijn we naar Bordeaux gegaan. Er waren verschillende opties om naar deze stad te gaan:

• Met de auto, parkeren in de stad
• Met de auto met fietsen achterop en parkeren buiten de stad. Bordeaux is een fietsvriendelijke stad.
• Met de auto, P+R en dan met de tram de stad in.
• Met de trein vanuit St. Emilion

We gaan voor de tram variant. De parkeerplaats is vlot gevonden. Parkeren is gratis, uitrijden doe je met een gebruikt tram kaartje.

Het bemachtigen van zo’n tram kaartje is nog een hele klus. Gelukkig worden we geholpen door een jongen man en gaan we met twee dag-kaartjes de stad in.

Bordeaux is een mooie stad. Om een of andere reden vind ik het altijd bijzonder leuk om oude kerken te bezichtigen. Daar zijn er hier in Frankrijk genoeg van.  Als eerste bezoeken we de Basilique Saint-Michel. Weer een indrukwekkende kerk.

Vervolgens gaan we de stad in. Op zoek naar een Tourist Information center. Dat is best wel een stukje lopen. Onderweg daarheen lopen we langs Le mirror d’eau. Een ondiepe vijver waar je met je blote voeten doorheen kan lopen. Erg grappig om te zien. En er wordt met dit warme weer dan ook veel gebruik van gemaakt. Corrie probeert hier nog een cache te vinden, maar die is door dranghekken onbereikbaar.

Vlak bij het Tourist Information Center ligt het Place des Quinconces, met aan een van de uiteinden de indrukwekkende beeldenpartij Monument aux Girondins. Vlak bij ligt onder een bankje een de cache Place des Quinconces. Deze is zichtbaar vanaf een paar meter en er zitten mensen op. Toch maar even vriendelijk gevraagd of wij even onder de bank mogen graaien.

Nadat we een (gratis!) kaart van de stad hebben bemachtigd gaan we even lunchen om daarna onze weg door de stad te vervolgen.

Naast Place de Gambetta staat weer een bankje, met op dezelfde wjize de cache Place Gambetta – Porte Dijeaux. Dit bankje is niet bezet, dus ook deze kan snel gelogd worden.

Als snel zijn we bij de langste winkelstraat van Europa. Het is inderdaad een heel eind met winkels. Corrie kan hier eindelijk ook haar lang gezochte broek vinden. Verder is het eigenlijk niet zo bijzonder. Het is voornamelijk druk. Aan het einde van de winkelstraat gekomen zien we dat er vlak bij het plein nog een cache (Place de la Victoire) ligt verstopt. We besluiten na deze terug te gaan naar een halte. Onderweg liggen nog wel wat caches, maar de buurt waar we doorheen lopen nodigt niet uit om stil te blijven staan.

In een overvolle tram gaan we weer naar de auto. In de auto is het 47 graden. Nog snel wat boodschapjes gedaan en aangekomen op de camping het zwembad in. Ik hoef niet naar mijn kerk te fietsen. In Boreaux zijn Ingress portals genoeg.

Het zou vandaag onder de 30 graden blijven. We besluiten om nog een stuk van de DTC trail te fietsen. Ons oog valt op de N sectie. Deze is volgens de beschrijving helemaal op de fiets te doen en niet zo heel lang. In totaal 225 meter klimmen en natuurlijk ook dalen.

Na  het ontbijt de fietsen op de auto en op weg naar Baurech. Het was even zoek naar een parkeerplek. Bij de kerk stond iets aangeplakt wat we niet begrepen. Dus iets verder gezocht en een mooie ruime parkeerplek gevonden.

De N track was de mooiste qua omgeving die we tot nu toe hebben gefietst. Hij is overigens niet helemaal op de fiets te doen. Sommige stukken zijn zo smal/steil dat je ze moet lopen. Onder weg van/naar de auto nog wat meegepakt van de M-sectie.

’s Avonds weer lekker gegeten in het restaurant. Uienringen met kip, Kippevleugeltjes met een heerlijke maiskolf en als toetje taart met noten en Corrie had een chocolade cakeje. Daarna nog genoten van de muziekquiz. Ik heb zowaar één punt gescoord door U-2 goed te raden. Het koelde lekker af. We zijn ook heerlijk gaan slapen tussen de schone lakens.

Het zou vandaag niet zo warm worden en bewolkt. Ideaal weer dus voor nog een DTC-trail.

Wijzer geworden door gisteren, dichte schoenen aan en een lange broek.

We hebben gekozen voor DTC-V. 103 caches over een lengte van iets meer dan 25 km. De meeste kilometers gaan over onverharde paden en over gras tussen de wijnranken door. Wel erg mooi.

De caches zijn over het algemeen niet gemakkelijk. Wij vroegen ons al af waarom zo’n trail zo weinig gedaan wordt. Ik begrijp de bedoeling van de CO ook niet. Waarom zou je op zo’n trail, in een stuk bos waar nooit iemand komt, een cache 15 meter van het pad leggen met als hint ‘stronk’. Je gps draait alle kanten op onder het bladerdek.

De gemiddelde snelheid ligt ook niet hoog als je steeds moet klimmen of door gras moet fietsen. Na ongeveer 60 stuks (15 no finds) zijn we weer terug gegaan naar de auto.

Op de camping aangekomen hebben we in het restaurant gegeten. Begeleid door een veel te hard spelende jazz-band hebben we ons menu du jour genuttigd.

’s Nachts nog even nagenieten met kramp in kuiten en bovenbeen.