Vandaag zijn we naar de Amerikaanse oorlogsbegraafplaats geweest in Draguignan. Altijd indrukwekkend.
Aan de overkant van de weg, tegenover de ingang ligt een cache (CIMETIÈRE – AMERICAIN). Een rasechte stadscache, wel leuk verstopt overigens.
Ondertussen zijn we twee dagen in Callas. We zijn zonder caches via Chambery naar Callas gereden. Het is hier heerlijk. Natuurlijk moeten we de cache in het dorp even ophalen.
We logeren bij Team Prins. Zij komen hier vaker en hebben deze al eerder gelogd. De cache (Callas #1, le village) was dan ook heel snel gevonden.
We zijn op weg naar Callas in Frankrijk. De eerste stop is bij Trier. We nemen onze intrek in Schroeders Stadtwaldhotel. We zijn een beetje te vroeg, maar mogen onze bagage alvast op onze kamer zetten.
Bij het boeken had ik opgegeven ‘ouder stel’. De badkamer is dan ook voorzien van allerlei beugels en een douche stoel. Kunnen we daar alvast aan wennen.
Het is maar 20 minuten lopen naar het centrum van Trier. Als eerste cache de Porta Nigra in Trier. Deze niet gevonden. Zoals bekend zijn wij geen stadscachers.
In het centrum genieten we van een biertje en een hapje eten (Strammer Max). Helaas is de Dom gesloten i.v.m. een op handen zijnde klassiek concert.
Met volle buik weer op pad naar de volgende caches. We kunnen de volgende drie loggen:
De terugweg naar het hotel is vele kilometers langer dan de heenweg. Hitte en bier spelen hier een belangrijke rol bij.
De rest van de avond hebben we genoten van een heerlijk diner in de tuin van het hotel. Vriendelijk personeel trouwens! Na de lunch wat spelletjes gedaan en heerlijk geslapen
Vanochtend eerst de racefiets maar van de muur gehaald. Tegen beter weten in begonnen aan een rondje van zo’n 40Km. Koud, hagel en harde wind. En ik maar denken dat ik voor de lol fiets.
Enfin. Eenmaal weer thuis gedoucht en geluncht. Daarna op zoek gegaan naar een multi. Ik had niet zo’n behoefte om nog een trail te fietsen.
Ik heb een lijst met multies in de omgeving. Het is altijd lastig om de ratio gevonden/favorieten. Toen zagen we er een van Catweazle: Speurneus. Parkeren is een beetje tricky. Er is weinig plaats en er wordt nogal hard gereden ondanks dat je daar maar 60 mag.
De vragen, als je ze zo mag noemen, zijn erg origineel. Ze zijn niet moeilijk als je niet verkouden bent. Slechts op één punt waren we het niet gelijk met elkaar eens.
Een ander tussenpunt was lastig. Het plaatje is moeilijk te vinden omdat deze niet op valt. En je loopt er voorbij omdat je wat moet klimmen en je goed op moet letten waar je je voeten neer zet.
De eindcache is super leuk gedaan. Jammer dat ik hier geen spoilers plaats.
Eindelijk is het zo ver. Na jaren ergernis aan ons toilet gaan we deze (laten) renoveren. Vorige week was er een klussenman voor een offerte. Vandaag gingen we op zoek naar tegeltjes en toilet(pot).
Vanochtend na het uitslapen vertrokken naar Heerenveen. Nadat alles besteld was nog even naar de stad om Ingress te spelen. Zo nu en dan kijken we dan ook even of er nog caches liggen. En ja hoor. We liepen over Oh Heppie Days. Helaas konden we deze niet vinden. We hadden alleen onze telefoons. Di wezen alle richtingen uit. De cache ligt waarschijnlijk in een voortuin. In de cache zelf echter geen hint of huisnummer. Wij zij de enige die ‘did not found’ gelogd hebben. Na ons is ie twee keer snel gevonden. Wij zijn geen stadscachers.
Op de weg naar huis komen we over de brug bij het Tjeukermeer. Dat doen we tientallen keren per jaar, al tientallen jaren lang. En vandaag was het zo ver. We gingen Ik wol werom oppakken.
Wat een rare parkeerplaats! Bij WP1 parkeren we naast een SUV met een slapende man er in. We zijn net de auto uit of hij start en gaat honderd meter verderop staan.
Als we naar de cache rijden parkeren we naast een station met twee mannen er in. Zodra we uitgestapt zijn, rijden ook zij weg en parkeren ook honderd meter verderop.
Ik heb we zo’n vermoeden wat voor plek dit is. Billen samenknijpen, snel loggen en maar weer naar huis.
Na lange tijd alleen maar Ingress gespeeld te hebben vonden we het toch tijd om weer eens een trail te fietsen.
In eerste instantie stond (amsterdam) op de lijst. Nadat we met Google Streetview de omgeving hadden verkent viel deze af. Na wat verder zoeken zagen we een trail met de naam Rondje Hoog Buurlo. 30 min of meer gevarieerde caches, zonder bonus. Er zitten een paar leuke tussen. Een paar petlings en veel kunstof doosjes. Plek genoeg om een aantal travelbugs te dumpen. Wij hebben ook nog steeds eentje in onze tas. Die waren we weer eens vergeten.
Het was warm en druk. In het begin was het continue doorgeven van de caches. Onze snelheid lag veel lager dan die van al die andere oudjes op e-bikes. Ondanks dat we steeds als eerste vertrokken hadden we onvoldoende tijd om de cache weer te verstoppen voor er een ander team aan kwam.
Bij de schaapskooi hebben we even ons brood opgegeten. Daar was ook nog een witte ingress portel. Ben benieuwd hoe lang die van mij blijft. Na de lunch evenvan de route af om veluws heideschaap nog even op te pakken. Hij is heel gemakkelijk (achteraf). Wat hebben we lopen zoeken.
De paden zijn goed begaanbaar op een normale fiets. Het terrein is heuvelachtig. Goed te doen als je iet te snel wilt.
Vandaag stond de nachtcache Vijf op de lijst. Met drie teams, Team Prins, Team Tomkirs en wijzelf, zijn we op weg gegaan.
De parkeerplaats was snel gevonden. Helaas had ik door miscommunicatie geen wandelschoenen mee en heb ik de 12 km op instappers moeten lopen. Dat voel ik nu nog.
De cache is goed verzorgd. Er is een duidelijk thema en de waypoints zien er lekker luguber uit. De puzzels zijn afwisselend en goed te doen. Internet is wel een must.
Ook wij hebben waypoint twee gemist. De fire-needles zijn niet goed zichtbaar. Zelfs toen we de tweede keer wisten waar ze zaten vielen ze niet echt op. Dat heeft ons dus wat extra meters lopen opgeleverd.
Het bos is op zich niet echt ‘eng’. De paden zijn goed begaanbaar en het bos was nu erg stil. Onderweg alleen twee vossen gezien die ons nieuwsgierig aanstaarden.
Op weg naar de auto hebben we nog even Bonus Vijf opgepakt.
Ook deze laatste was nog in thema.
Het zou vandaag slecht weer worden. Alle plannen voor wandelingen en fietstochten waren vooruitgeschoven.
Voor de zekerheid toch maar iets plannen waarbij we niet te ver van de auto vandaan hoeven. We hebben een rondje gepland om wat Ingress velden te slopen en wat ‘uniekjes’ te pakken.
Volgende keer toch maar een derde telefoon meenemen zodat we ook de kaart met caches live kunnen houden.
Nu kwamen we slechts drie caches tegen onderweg. Te weten Op De Diek, wie knabbelt er aan me huisje en Langs de oude kustlijn. Alle drie eenvoudige rapertjes met uitzicht. Soms een beetje lastig parkeren. Verder zijn ze goed te doen.
Twee maal zijn we bij Met het OFZE-team het jaar rond #15 geweest. Eenmaal samen met SwiperTheFox en een keer met Corrie. We hebben overal gekeken. Met magneten, zaklampen en spiegeltjes. En zonder succes.
Afgelopen zondag kregen we een terloops berichtje van Team Prins dat ze deze gevonden hadden. Zonder echt te hoeven zoeken.
Vandaag onderweg naar huis deze opgepakt. Team Prins, bedankt voor de overduidelijke hint.
Dit is wel een leuke cache. De plek is bijzonder en verdient een cache. Er is geen ruimte voor een grote kist.
Geocaching ligt een beetje stil. Mede door de kwaliteit van de caches en de afstand die we steeds af moeten leggen om bij een beetje leuke cache te komen.
We hebben onze prioriteit maar even verlegt naar het spelen van Ingress. Ook hier moeten we de deur voor uit. Omdat Ingress een spel is waarbij je met twee partijen om dezelfde ‘portals’ strijden kan je continue dicht bij huis spelen.
Een onderdeel van Ingress is het lopen van zogenaamde missies. We hebben er al een paar gedaan. Om toch wat te kunnen schrijven ga ik hier ook onze missie avonturen delen met jullie.
Aantal missies: 18
Het zou vandaag wat minder weer worden. Het was dus handig om een banner-missie te doen die je met de auto kan doen. Deze missie kan je gedeeltelijk met de auto doen. Het is wel veel leuker en beter om hem met de fiets en sommige stukken wandelend te doen.
De eerste missies hebben we inderdaad met de auto gedaan. Je maakt veel kilometers omdat je niet, zoals met de fiets, overal tussendoor kan.
Ook bij de eerste missies moet je zo nu en dan de auto uit.
Eenmaal in het centrum aangekomen (nr 15) is het beter je auto te parkeren. Wij hebben hem neergezet in de parkeergarage ‘Boschplein’. Voor 2 EUR per dag sta je hier lekker droog.
Volgende blog geef ik wat meer informatie. Voor deze missie heb ik niet zo veel bijgehouden.