Lekker niks gedaan. De hele dag zo’n beetje op de camping rond gehangen voor ons huisje.
Zo nu en dan het zwembad in.
Natuurlijk wel even mijn dagelijkse fietstocht naar de kerk in Montagne. Even de dagelijkse Ingress hack uitvoeren.
Het zou vandaag onder de 30 graden blijven. We besluiten om nog een stuk van de DTC trail te fietsen. Ons oog valt op de N sectie. Deze is volgens de beschrijving helemaal op de fiets te doen en niet zo heel lang. In totaal 225 meter klimmen en natuurlijk ook dalen.
Na het ontbijt de fietsen op de auto en op weg naar Baurech. Het was even zoek naar een parkeerplek. Bij de kerk stond iets aangeplakt wat we niet begrepen. Dus iets verder gezocht en een mooie ruime parkeerplek gevonden.
De N track was de mooiste qua omgeving die we tot nu toe hebben gefietst. Hij is overigens niet helemaal op de fiets te doen. Sommige stukken zijn zo smal/steil dat je ze moet lopen. Onder weg van/naar de auto nog wat meegepakt van de M-sectie.
’s Avonds weer lekker gegeten in het restaurant. Uienringen met kip, Kippevleugeltjes met een heerlijke maiskolf en als toetje taart met noten en Corrie had een chocolade cakeje. Daarna nog genoten van de muziekquiz. Ik heb zowaar één punt gescoord door U-2 goed te raden. Het koelde lekker af. We zijn ook heerlijk gaan slapen tussen de schone lakens.
We zitten al weer een week op deze camping. Elke dag komt de temperatuur boven de 30 graden.
Vanmorgen had ik een teek. En nog steeds geen tang. Dus tijdens het ontbijt (croissant, stokbrood, koffie, jus en vijf soorten jam) even verwijderd.
We moeten toch een tekentang hebben. Dus op naar Libourne. Daar even wat rondgekeken. Onder meer bij een grote speelgoedzaak. Op zoek naar ‘Petit Cheval’. De Franse variant van Tock. Wel grappig om te zien dat ze hier mens erger je niet ook met paardjes spelen.
Bij de apotheek een tekentang gehaald. Ik had hier op de camping al moeite met het uitleggen wat ik wilde, dus hebben we maar een foto laten zien. We konden ze niet vinden. Niet zo gek achteraf. De tekentangen liggen bij de diergeneesmiddelen. Bij de Intermache hebben we ook maar even een ventilator gekocht. Hopelijk kunnen we vannacht wat koeler slapen.
De tank weer even vol gegooid (EUR 1.14) en weer naar de camping. Ik ben maar even m’n bed ingedoken. Heerlijk wat bomen omgezaagd.
Als avondeten een kleine BBQ. Dat was weer lekker. Vanavond nog een paar spelletjes Patchwork.
Geen caches vandaag. Het wordt weer loeiheet. Er moeten echter wel boodschappen gedaan worden. Water (veel), fris, bier en wat te eten.
In Libourne zit van alles. Een Carrefour, E-Leclerc en een Intermache. We gaan naar de eerste, maar eerst de stad even in. Er is markt. Dat is wel te zien aan het aantal vrije parkeerplaatsen. In Frankrijk geven ze aan dat er een parkeerplaats is als je een bepaalde richting uit rijdt en vervolgens wordt dat nergens meer herhaald.
Gelukkig vonden we een vrij plekje, in de schaduw nog wel, op de kade.
De markt was leuk. Je ziet dat de Fransen dichter bij hun voedsel staan dan wij. Op de markt allemaal plaatselijke producten. Waaronder ook levende kippen en eenden. De winkelstraat zelf stelt niet zo veel voor. Daar waren we zo doorheen.
De Carrefour daarentegen was weer heel groot. Dat we dat in Nederland niet hebben, daar kan ik niet bij. Helaas vond iemand mijn pet leuk en heeft deze gejat van het winkelwagentje. Jammer. Ik had hem al zo’n 20 jaar. Nu een, volgens Marjolein, lelijke franse pet gekocht.
Daarna nog ff skypen met dochter en kleindochter. Hoewel die laatste er geen zin in had.
Bij Corrie hebben we alsnog twee teken gevonden. In de auto hebben we een ehbo tasje zonder tekentang en pincet. Dit blijkt voor de wintersport te zijn. Gelukkig konden we in het restaurant even een pincet lenen. Morgen maar even een tekentang halen.
Terwijl ik dit zit te tikken klinkt op de achtergrond country muziek. Ze zijn aan het line dansen. Altijd beter dan de jazz band van gisteravond.
Het zou vandaag niet zo warm worden en bewolkt. Ideaal weer dus voor nog een DTC-trail.
Wijzer geworden door gisteren, dichte schoenen aan en een lange broek.
We hebben gekozen voor DTC-V. 103 caches over een lengte van iets meer dan 25 km. De meeste kilometers gaan over onverharde paden en over gras tussen de wijnranken door. Wel erg mooi.
De caches zijn over het algemeen niet gemakkelijk. Wij vroegen ons al af waarom zo’n trail zo weinig gedaan wordt. Ik begrijp de bedoeling van de CO ook niet. Waarom zou je op zo’n trail, in een stuk bos waar nooit iemand komt, een cache 15 meter van het pad leggen met als hint ‘stronk’. Je gps draait alle kanten op onder het bladerdek.
De gemiddelde snelheid ligt ook niet hoog als je steeds moet klimmen of door gras moet fietsen. Na ongeveer 60 stuks (15 no finds) zijn we weer terug gegaan naar de auto.
Op de camping aangekomen hebben we in het restaurant gegeten. Begeleid door een veel te hard spelende jazz-band hebben we ons menu du jour genuttigd.
’s Nachts nog even nagenieten met kramp in kuiten en bovenbeen.
Op het programma van vandaag staan de DTC-A, DTC-B en eventueel de DTC-C trail.
Nou, vergeet het maar. We hebben met veel pijn en moeite de A en B kunnen doen. Mocht je ooit deze trail willen doen, en hij is zeker de moeite waard, kijk dan eerst even hier. En kijk ook even op alle nr’s 1 van elke trail.
Houd bij elke trail rekening met het volgende:
De omgeving is prachtig. De caches zijn goed onderhouden. De bonus informatie wordt meerdere keren gegeven, dus als je een keer wat mist komt ie nog een keer voorbij.
Ik ga ze niet allemaal opnoemen. Via de link hierboven kan je voldoende informatie krijgen.
Na afloop even bij de McDonalds gegeten. Kan ik even mijn telefoon updaten met de gratis wifi. Gelijk even een frans woordenboek gedownload. Op de camping kan alleen Corrie op de wifi. Je mag maar twee toestellen aanmelden, en de laptop moest natuurlijk ook.
Vlak bij de camping ligt Saint Emilion. Een middeleeuws dorp. In eerste instantie zijn we met de auto gegaan. Parkeren is een crime en duur. Je moet ook nog om de twee uur parkeergeld bijvullen.
Dus maar weer even naar de camping teruggereden en de 3.8 km op de fiets afgelegd. 3.8 km is natuurlijk niks, alleen ligt Saint Emilion 70 meter hoger dan de camping. Dat is wel even anders dan het vals plat in de polder.
Zoals overal in Frankrijk is alles afgestemd op de auto. Verwacht dan ook geen plek om je fiets te stallen. Zoek een vrij plekje bij een hek en zet je fiets maar neer.
De stad deed ons denken aan Carcasonne. Alleen wat minder commercieel. Wat je in Carcasonne aan souvernierwinkels hebt, heb je hier aan wijn winkels. En ze letten niet echt op de prijs. In Nederland vind je zelden een fles van EUR 140 in een supermarkt. Hier dus wel.
Nadat we door de stad gelopen hadden kwamen we er tijdens de lunch achter dat er een multi was. Ondanks de hitte hebben we deze (Emilion) gelopen. De vragen zijn goed te doen. De hints zijn wat onduidelijk naar het Engels vertaald. Vooral de aanwijzingen aan het eind zijn verwarrend. Je snapt het pas als je de cache hebt gevonden. Aan te raden is om deze eerst te doen, voordat je de stad gaat verkennen. Anders zie je alles twee keer.
De hele nacht wakker gelegen. Het bed is knetterhard. Gelukkig hadden we ons luchtbed mee. Dat ligt nu op het bed. Een stuk comfortabeler!
Opstaan en op tijd voor ons eerste ontbijtje in het restaurant.
Vandaag gaan we even het terrein inspecteren voor de DTC tour. We hebben geen idee hoe heuvelachtig het is. Het zou best wel een zo kunnen zijn dat het met de fiets niet te doen is.
Het centrum van de DTC trails is Créon. Leuk stadje. Het valt mee qua heuvels, dus kunnen we met een gerust hart beginnen aan de 1001 caches.
In Créon zelf liggen ook nog een paar caches. Vlak bij de parkeerplaats ligt LE SUPER DTC. Dit zou een eer betoon moeten zijn aan de legger van de DTC trails. Het is een cache in een bushokje. Wij konden hem niet vinden.
Niet ver van deze ligt DTC – Le Trail aux 1001 caches. Deze was niet zo moeilijk en was ook snel gelogd. De hint is overduidelijk. Geen bijzondere locatie.
Even doorlopen en je komt bij Ici c’est Caliméro33. Hij ligt bij een drukke rotonde. Met uitzicht op de McDonalds.
Nu we er toch zijn 🙂 Lopen we via aan omweggetje terug naar Créon. Onderweg pakken we DTC CREON nog even op. Volgens vorige logjes ligt hij op privé terrein. Dat zou ons niks verbazen. Maar wij zijn maar ‘Hollanders’ die geen Frans kunnen lezen.
Eenmaal weer in het dorp nog even langs LE SUPER DTC gelopen. Deze was wel heel vaag. Met de hint konden we ook niks. Tussen de geparkeerde auto’s lopen zoeken. Laat maar.
Onderweg naar de auto nog even bij een Crèpes restaurant wat gedronken. Het was te vroeg voor Crèpes. Vreemd, want terwijl we daar zaten werden de tafels gedekt. Rare jongens die Fransen.
’s Avonds de gas-bbq maar even aan gedaan en lekker gegeten.
Omdat dit eigenlijk ook gelijk het vakantieverslag is, schrijf ik over deze dag terwijl we niet gegeocached hebben.
Vanochtend op tijd wakker. Het had geregend. De tent moest dus nat mee. Geen probeem, verder naar het zuiden zou het warmer en droog zijn.
We hadden genoeg tijd. Vandaag buiten de tolwegen om naar Saint Emillion. Daar hebben we een chaletje gehuurd op het park Camping Yelloh! Saint Emilion.
Onderweg natuurlijk wat gegeten bij een slecht wegrestaurant. Corrie had een broodje zalm, ik een broodje ei. Geblindoekt had ik waarschijnlijk niet geweten wat wat was.
We hebben voor de vakantie een Camping Gaz toestelletje gekocht waar je op op kan bbq-en. Dat hebben we tijdens een stop dan ook gedaan. Een heerlijk broodje hamburger.
Onderweg werden we nog even staande gehouden omdat er een wielerwedstrijd was. Alle mannen waren natuurlijk naar de Tour de France. Dit was dan ook een wedstrijd met vrouwen.
Op de camping aangekomen was alles al klaar. Grappig hokje. Niet te groot, maar van alle gemakken voorzien. ’s Avonds lekker gegeten in het restaurant. Leuke bediening, erg gezellig. Daarna op tijd naar bed.
Lekker op tijd vertrokken. Om acht uur starten we de auto en vertrekken we naar het zuiden. Onderweg natuurlijk een paar stops gemaakt. Buiten de auto is het niet uit te houden. Dus steeds maar snel weer verder.
Zo rond een uur of vier vinden we dat het tijd wordt om een camping te zoeken voor een nachtje in de tent. De meest voor de hand liggende camping is Camping Val de Flux in Beaugency. Een leuke camping gelegen aan de oever van de Loire. Niet veel te doen, maar dat hoeft ook niet voor één nacht.
Na het ‘diner’ (heerlijke hamburger en vlaamse frieten) even op de fiets wat caches oppakken. Fietsen in Frankrijk gaat iets anders dan in Nederland. Ten eerste zijn er nauwelijks fietspaden. Ten tweede ben je de paria van de weg. Er wordt druk gescholden en getoeterd als je niet maakt dat je van de weg af komt als er een auto aan komt.
De eerste cache waar we levend aan zijn gekomen was Loire à Beaugency #1. Een snelle oppikker met een mooi uitzicht. Voordat ik mijn gps van de fiets had, had Corrie hem al gevonden.
Daarna de brug over gefietst. Even opgelet wat andere fietsers deden. Dit voorbeeld maar gevolgd en over het voetpad naar de overkant gefietst. Daar waar mogelijk maar gewandeld met de fiets aan de hand. Het is wel even wennen.
Loire à Beaugency #3 was ook snel gevonden. Daarna de stad in gelopen waar we op zoek gingen naar BEAUGENCY – La vieille maison. Deze was lastig te vinden. Gelukkig was de hint duidelijk. Tussen de gebouwen hadden we een behoorlijke afwijking. Als laatste zijn we doorgefietst (mag je in Frankrijk wel een tegen het verkeer in fietsen als het een eenrichtingsweg is?) naar Le chat de Beaugency. Deze cache ligt pal naast het terras van La Crep’zeria. Je kan het eten bijna van het bord kijken. Toch redelijk ongezien kunnen loggen als je je fiets er tussen houdt.
Terug naar de tent en een heerlijke nacht op het nieuwe luchtbed.